Salon Kadını

İçinde gerçeklerden bir tutam bulunduran tehditkar şakalar yaparken kullandığım “beni salon kadını çizgimden çıkaracaksınız!” cümlesinin benzerini bu sabah @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]’nin yazdığını görünce gülmeye başlamıştım ki @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]’nın “hangi salon?” sorusunu görünce kahkaha attım. Avrupa Yakası’nın Şahikasından bizlere kaldı bu söz ve varyasyonları… Hanım kız çizgisi, salon kadını çizgisi…

Salon kadını deyince benim kafamda nezaket sahibi, görgü kurallarından haberdar, kültürlü ve zarif bir insan canlanıyor. Varlıkları huzur veren, cümleleri dinleyenlere değer katan, dinlediklerinden dersler çıkararak ufkunu genişleten asil ve kibirden uzak insanlar’ın çizgisi olarak hayal ediyorum salon kadını çizgisini. Bazen üst sınıflardan bir çok insanın katıldığı bir davetin yapıldığı bir salonda bulunup, bazen varlığı bile bazıları tarafından unutulmuş sınıfların derme çatma salonlarında sohbetlere iştirak ederek aslında herhangi bir salonun ya da sınıfın değil de bu Dünya’nın bir insanı olduğunu ispatlayan insanları salon kadını kategorisine layık görüyorum.

Salon kadınları da insan tabi ki, mükemmellikten herkes kadar uzak ve herkesten fazla bunun farkında oluyorlar. Mesela ağız dolusu söylenebilecek küfürler bilip, her yerde bu bilgiyi kullanmamayı tercih ediyorlar. Canlarını yakan biri olduğunda, onun zaaflarını bilmedikleri için değil, bir insana bel altı vurmayı kendilerine yakıştıramadıları için susuyorlar. Salon kadınları, salon terbiyesi almamış kişilerce bazı davranışları yanlış yorumlanıp hadler aşılınca, had bildirmeyi görev ediyorlar. İşte tam olarak o noktada bazen çizgilerinden kayıyorlar ve bu kayma asla aslında salonlardan bihaber olan insanların saptıkları patikalar kadar anayoldan uzak olmuyor.

Sürekli kadınlar üzerinden eleştiriler yapılmasından hiç hoşlanmadığım, sadece kadın olduğumdan yazıyı kadınlar üzerinden yazdığım için şöyle sonlandırmak istiyorum. Kendine değer katmak için çabalayıp nihayete kavuşturmak çok zor ve herkesin harcı olmayan bir süreç. Bu süreci tamamlayan istisnai fatihler haricinde kimse sonradan salon insanı olamıyor. İnsanın, ailesi tarafından ona çocukken sunulan dört duvar arasında öğrendiği görgüyü ve adabı, başka hiç bir salon sunamıyor.

D.T.