Bazen yazmanın içinde kaybolduğu yüklerde anlattık değil mi çoğu şeyi, aslında neydi diyoruz bazen içimizde bu kadar zarar verdiğimiz kendimiz değilmiydi,Nerdeydi aslında bizim kifayesiz kalan derya da gem tutan sözlerimiz değilmiydi,Seni sende sakladığımda bu şekildeydi.Bilmiyorum biliyormusuj nezaman haykıracağımı ne zaman dilleneceğimizi nerden bildik ki, şimdi hepiniz diyeceksiniz nedir bu efkar aşk mı, sevda mı, para mı, yokluk mu diye çeşitli sorular gelecek değil mi ama şunu hep unutacağız YORULDUN mu diye sorusuna niye yoruldum değil mi işte şöyle anlatayım onuda;

Ahir ömür deryasında kayboldu
Ömür biçarını düşen ahenkte salladı
Medet ummadım, asla beklentiye girmedim
Vesselam...


Bı 4 mısra anlatır çeşitli duygulara sürükler değil mi evet aslında öyle gözüküyor ama aslında değil tek hedef vardır o hedeften şaşılır mı söylermisin benim kaderimde mi var uoksa kaderi mi bilemeden yanlış yola sapıttım diyorum kendime çok soru soruyorum ama hiç bir zaman bunu çözemedim çünkü insan gaflete düşerse kendini hep haklı çıkarırda ondan , içimi ferahlattım inşirah ile , dağ tepe değil duhân ile donattım ömrümü gem vurdu tesiri bi çarım değil mi,


Hani bir yol haritası düşünün içinde hep çizgiler var değil mi kimine ne anlatsan o çizgileri takip edersin şimdi klışe olcak o çizgileri silemiyormuyz yoksa biz kanıyormuyuz o çizgilere çözen var mı sizce ben bulamıyorum...

Akıttığım göz yaşında sakladım.
Gönül zemheri bir ayazda saklandı artık
Döktüm göz yaşını yşne yapa yanlız kaldım Değil mi
Bak hangi/si kaldı yanı başında
Sana gelmeyip kime giderim ki söylesene...
Seni anlatmak seni hissetmek istedim...
Kalp boşlukta duramıyor değil mi
Benim dosthane dediğiö kalemde bile çamur gönderenlerle dolu
Seni yazmaktan
Seni düşlemekten vazgeçmedim...
Aç kaldım yeri geldi değil mi dostım kapırlırdık herşeye
Seni anlatmak
Seni hissetmek böyledir



İşte kaleminde bazen anlatamadığı duygular oluyor ben yazmayı sevıyorum diye mükemmel değilim sadece döküyorum ki... Seni özlemel diyosuk, bağlanma diyorsun yada ne biliyim işte gidiyorsun benden uzaklara ben senden bişey beklemedim ki biliyormusun
Ben ne yaptım biliyormusun bak anlatayım ;
Bir kalp var içine şehir döşenmiş herşeyi olan bşr şehir ama o şehir kapkadanlık hep uyuyorlar bir güneş oldu orada hep içime sakladığım o şehrin tek ışığı ısısı odur ki seni sakladım nu kalp dergahında...
İşte ben senin gelmeni beklemedim ki ben hüzünlenem senle yaşadım senle olsun ben böyle kalırım...

Sen mutlu olur mu gönül çelebim oldun ben bir garip çoban vesselam...