Herşeyin bir sebebi var değil mi?
Kalan bir göz yaşıyı soranın olmadığı
Bir zalim sevdanın habercisi gibi
Yüreğe düştümü dökmenin bile bulunmadığı bir mısraydın
Aslında istediğim ne biliyomusun
Döktüğüm göz yaşları kağıda sarılmamasıydı...
Artık mısrayı döktüğümde ıslanmasın mürekkep
Yüreğe dokunan cümlelerin aslında bir damlayla kaybolmasın
Sen görebiliyomusun
Sen duyabiliyormusun
Ben seni göremiyorum
Seni duyamıyorum
İçim yanan bir volkanın ateşiyle yanıyor
Gönlüm huzura daldığında
Sen yüreğime akıttığın damlanın selâsını duyuyormuydun
Sen sadece gülüyordun
Sen umursuzca bakıyordun
Ama
Hiç birini hissetmiyordun.
Sesin hep naif güzel berrak akıyor
Seni özlediğimi
Seni duyduğumu anlatamıyorum sana
Hasret çeken sevdanın mısrasıydı bu
Sevda dilendim secdede yaradan dan
Sen yine görmedin
Sen yine duymadın
Söyle masal kadını
Yaşam dökenin değil mi
Yoksa giden bir selânın eşiğinde
2 metre bezin habercisimiydi
Yaşantının flimin sonumuydu
Tüm bunları bırakta sesini duydukça yüreğim dağ oluyor
Senin konuştuğunu
Senin güldüğünü duyduğumda içim dağlanıyır
Döküyorum mısraları sen sen diye..
İçim yandığını gördüm dostum
Döktüğün mürekkepler sel oldu yol boyu ama yinede gelmedi...
Hayat işte ne istersin ne olur
Hangi gülü seversin o senin eline diken batırır...
Yüreğinin en ucra köşesinde sevda var ise
Sabah namazında ettiğim duanın tesiri mevlamdadır...
Ben neyleyim seni istemenin
Senli düşlerin eşliğinde kayboldum...
Toprağa düşen kefenin beyazlığıyla düşledim seni
Umarsızca keyfe düşen sazan içtenliği ile düşen türkülerin eşliğiinde...
Noktanın değil kalemin üzüntüsünden mısralar tükendi
Kağıtta kuru yer olmadığı için...
Yinede sen yinede sen...