VarOluş Sancısı/KADIN..
 

Her insanın dünyaya gelişin de emeği ve çabası olan Kadın ile yaşam yolunda özel bir bağ kurulur..
Var mıdır bu bağın kurulmadığı..erken yaşta olan vedalar ile yaşam yolunun ayrılması..mutlaka vardır..
Yine de Kadın kimliğinin dünyaya en büyük hediyesi olan İNSANI veren kuralını değiştirmez..
Sancılı zamanlardan dünyaya gelen insan doğduğu an sancılı/kavgalı olarak ikiye ayrılır..
Aslında iki cinsiyetinde kendince zorlukları olsa da..Kadın sancıya gebedir her dönem..
Doğumla biten sancısı evrilmiş başka sancılara dönüşmüştür..
Bir bebegin gözünden konuşmadan anlaşmayı öğrenendir ..kadın
Yol ayrımlarını büyüdükçe anlayandır/Kadın..
Söyleyecek çok sözü olmasına rağmen..Susmanın erdemliğini gururuna kalkan yapandır/Kadın..
Sevmeyi ögrenirken ..sevilmeyi de hakkıyla verendir/Kadın..
Çevresinde olan herkese ve her duruma farkındalık yaratan ışığı ile yol gösterendir/Kadın..
Kızgınlığı..öfkesi..sitemleri ile içindeki sancısını önce kendi içinde tedavi etmeye çalışandır/Kadın..
Direnen ..savaşan..pes etmeyi hiç bir koşulda düsünmeyendir/Kadın..
Ailesine..sevdiğine..dostuna..kendine güvenen hiç kimseyi ardında bırakmayandır/Kadın..
Yaşamın kendi doğasında var olan ''güçlü olan hayatta kalır'' mantığını bilen yine de güçsüzleri var olan gücüyle hayatta tutandır/Kadın..
İhanetin çirkin yüzünü güzel gösteren maskelere inanmayandır/Kadın..
Yıkılan her hayalinde yeni hayaller kurarak kendini küllerinden yaratandır/Kadın..
Kanayan her bir yaranın akan izlerini..gözyaşları ile yıkayandır/Kadın..
Kadının Adı yok demişti kitabında Duygu Asena..
Her adın nasılsa farklı bir sancısı var..
Kadının adı yok değil...zaman zaman çoğalan/azalan..sancısı var..

Kadın olmak bazen ince bir sızı gibi taşınır insanın içinde. Görünmez ama sürekli var olan bir ağırlık… Sesini yükselttiğinde “fazla”, sustuğunda “eksik” sayılmanın yorgunluğu. Bir yanda kendine ait bir hayat kurma arzusu, diğer yanda dünyanın omuzlarına bıraktığı roller.

Yine de bütün bu sancının içinde tuhaf bir güç saklı, kırıldıkça çoğalan, suskunluklardan ses doğuran bir güç... Belki de kadın olmanın en derin tarafı budur, acıyı sadece taşımak değil, onu anlam, direniş ve yeniden doğuşa dönüştürebilmek ve küllerinden doğabilmek..

Yazıdaki tespitler o kadar yerinde ki nahifim..bir iki satır eklemeden duramadım.. Emeğine paylaşımına sağlık @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]:sarilan

Enfes eklemeler kırılganım..:sarilan
Sizinde yüreginize tşkler..:opucuk: