Bir gün Piraye, Nazım'a gücenmiş.
Ona sitemini, bir mektupla anlatmış.
Ama, yine de kıyamamış...

Mektubun sonunu, sana yine yazarım, diye de bağlamış.
Karşılığında Nazım'dan gelen mektup, tek bir cümle imiş.
-Yazmana gerek yok...

Ve Piraye o gün Nazım konusunda kalbini kalbini susturmuş.
Nazım, yazmana gerek yok, dedi ya.!!!
Tanıyor kadını, susamaz o...
Dayanamaz.

Ama öyle olmamış işte...
Çünkü kadınlar, gerçekten ihtiyaç duyuldukları, inancını yitirdiklerinde,
Susar ve dayanır.
Bununla da kalmaz...

O adama açılan ne kadar kapısı, penceresi varsa kapatır.
Doğru da yapar, çünkü yaptığı bir tercihe saygı duymaktır.
Erkeğe düşen ise, sonradan pişman olacağı tercihler yapmamak...!

Kokusuz kadın.