insanın gerçek erdeme ve mutluluğa, bütün gereksinimlerinden sıyrılarak ve hiçbir değere bağlı kalmayarak ulaşabileceğini öne süren Sokratesçi öğreti.

Kinizm (sinizm, kinik ya da kuşkuculuk), Sofist Gorgias'ın ve daha sonra da Sokrates'in öğrencisi olan Antisthenes'in öğretisidir.
Kinik okulun, kyon kelimesinden türediği söylenmektedir; kyon ise köpek ya da köpeksi anlamındadır.

Kinik okul, Sokratesçi okullardan biri kabul edilir. Anthisthenes mutluluğa ancak erdemle ulaşılacağını ve bu erdemin de dünyevi hazları yadsımakla mümkün olabileceğini (mülkiyet, aile, din vb. değer ve yargıları reddederek) savunmuştur. Kinizme ün kazandıran, dolayısıyla kinizmin yayılmasını sağlayan Diogenes'tir.
MÖ 323 yılları arasında yaşamış Kinik felsefesinin öncüsü ünlü filozoftur.

Diogenes bu öğretiyi eyleme dönüştürmüştür ve gerçek erdeme ancak bu şekilde ulaşılacağını savunmuştur. Rivayete göre Diogenes yaşamını bir fıçının içinde devam ettirmeye vardırarak, toplumsal gereksinmelerden kendisini tamamen yalıtmaya yönelmiştir.

Kiniklerin temel felsefi konumları, zamanın uygarlık değerlerine yönelik aldırmaz tavırları ve eleştirel yaklaşımları tarafından şekillenir. Onların temel etik ilkesi erdemdir ve bundan anladıkları da, insanın özgürlüğü ve kendi iç bağımsızlığı ile yaşamını sürdürmesidir.

İnsan, her tür gereksinmeye olan bağımlılığından kurtulmalıdır. Dolayısıyla böyle bir erdem anlayışı, bilgi ile temellendirilir; yani, insan ancak bilgilenme aracılığıyla kendisini kuşatmış olan gereksemelerden sıyrılabilir.

Onlar açısından bilgi ve ahlaki ilkeler bu nedenle salt soyut bir bilme meselesi değil, somut yaşamda yaşanması gereken şeylerdir. Kinik filozoflar, bütün bu yaklaşımlarına uygun bir kişilik örneği olarak Sokrates'e işaret ederler.

Kinizme göre, insan kendi kendisine dayanmalıdır ki erdemli, yani kendine yetebilen bir kişi olabilsin. İnsanın doğaya karşı geliştirdiği toplumsallık, büyük ölçüde gereksiz ve yozlaştırıcı nitelikler arz eder; kinikler buna karşı doğal ve sade yaşamı öne çıkarırlar.

Kinik düşünceye göre etik şüphecilik ve hiçbir şeye gereksinim duymama temelinde şekillenen bir anlayışa sahiptir. Ruhu özgürleştirmek, mümkün olan en az şeye sahip olarak yaşamak bu anlayışın bir sonucudur. Zenginlik ve şeref dâhil olmak üzere arzunun doyumunu sağlayan herhangi bir şeyin iyi olduğunu reddederler.

Sinizm/Kinizm..Antik Yunan Felsefesidir. Diyojen tarafından başlatılan bu düşünce okulu, doğal bir yaşam sürerek elde edilen erdeme odaklanır. Doğal bir yaşam sürmek, toplumun kurallarını reddetmek anlamına gelir ve bu da Yunanistan'daki birçok insanın Sinikleri başıboş köpekler olarak nitelendirmesine yol açtı.

Sosyal sinizm, toplumdaki bireylerin, birbirleriyle, toplumla ve sistemle barışık olmaması anlamına gelir; toplumsal bir güvensizliğin olduğu durumdur. Meslek sinizmi, ilgili işe yönelik negatif tutum içinde olmayı kapsar.

Diyojen mutluluğun en basit biçimde yaşanarak bile elde edilebileceğini savunmuş ve yaşamını bir fıçıda geçirmiştir. Kinik düşünceyi benimseyen filozofa göre doğaya en uygun yaşam hayvanların yaşamıdır. Diyojen ile ilgili anlatılan en ünlü hikayesi ise Büyük İskender ile arasında geçen diyalogdur.

Korint'e gelen Büyük İskender, Diyojen'i ziyaret etmiş ve bir dileği olup olmadığını sormuştur.
Diyojen “sen benim kölemin kölesisin çünkü dünya benim kölemdir, sen de dünyanın kölesisin” diyerek cevap verir. Diyojen'in bu yanıtı çok hoşuna giden İskender kendisinden istediğini dilemesini söyler. Diyojen'in cevabı ise yaşam felsefesine uygundur: “Gölge etme başka ihsan istemem”

Sinikler için ilk çağ anarşistleri de deniyor çünkü aileyi,evliliği,vatandaşlığı,şanı,şöhreti önemsemezler.
Ama günümüz de ise..umursamazlık,bencillik ve başkasının acısını hafife alma anlamında kullanılır.
Kısacası toplumun geleneklerine aldırış etmeyen görüş olarak adlanırılır.