Bir kalem bir kağıt yeter sessizligimizi içimizdeki duygusallıgı dökmek.. Hatalarımızı, yapamadıklarımızı veya yaptık sandıgımız onca anlamsız şeyleri dökeriz deilmi kağıta..
İşte onlardan birini sizle paylaşmak istedim siz kıymetli dostlarımla...

Günlerden pazar...

Bir gün önceki günde başlamıştı hayallerim umutlarım bir güne sıgdırmak istedim..
Oysa masumca bir hayaldi.. Ama nedense bir çöküşlemi başlayacaz diye bir yanım da bu hissi terikliyordu.. Sebebini bilmedigim şekilde..
Güneşli bir havaydı hayalim hafiften kendimi şımatıp ekmek kızartmak harika bir kahvaltı ile başlamak.. Sonrası tatlı esen rüzgar eşliginde yürüyüş tanıdık tanımadık herkese yüzümdeki tebbesümle selamlaşmaktı.. Bir fincan kahveydi sahil kenarında yada göl kenarı kahve yudumlarken martıların sesi denizin yada gölün sessiz ama anlamı harija olan ışıltısı ne güzel bir hayaldi oysaki benim hayalim.. Sonra parkta oynayan cocuklar el ele tutusan sevgiler...
İşte dedim 1 günde olsa sıgdırmaliyım hayalimi...

Ahh ahh hayaller herkesin istedigi gibi olmuyor deilmi.. Ona ragmen zorda olsa inadına yaşamalıyız koşmalıyız hayallerimizin peşinden.. Bir pazar sabahı bu şekilde uyanma dilegi ile tüm hayallerimiz güzel olsun dostlarım. Sevgi ve saygı ile kalın canlar..

Her hayal gercege dönüşürüz Yeterki Sabır şükrümüz daim olsun..


EzeL....