https://www.ircforumu.org/ tr Sat, 05 Sep 2026 16:10:11 GMT vBulletin 60 https://www.ircforumu.org/images/ircforum-v2/misc/rss.jpg https://www.ircforumu.org/ https://www.ircforumu.org/utility/165000-kirintilar.html Wed, 02 Sep 2026 07:30:06 GMT Kuş yemi gibi yanlızdı...(Turgut Uyar) Umudu son kez ne zaman , nerede ve hangi halde gördüğünü kimse hatırlamıyor Geçmişi en son ne zaman ve... Kuş yemi gibi yanlızdı...(Turgut Uyar)

Umudu son kez ne zaman , nerede ve hangi halde gördüğünü kimse hatırlamıyor
Geçmişi en son ne zaman ve nerede gördüğünü neleri dert ve ders ettiğini kimse hatırlamıyor
Gelecek güzel günlerin en son ne zaman rüyalarımıza girdiğini , rüyayı kimin tabir edeceğini kimse hatırlamıyor
Kalbimizin aklımıza açtığı davanın zaman aşımına uğramadığını kimse hatırlamıyor
Yere düşürdüğümüz bazı cevapların ayağı kalkınca soruya dünüştüğünü kimse hatırlamıyor... ]]> UtiLity UtiLity https://www.ircforumu.org/utility/165000-kirintilar.html https://www.ircforumu.org/utility/164999-ah-kalbim.html Wed, 02 Sep 2026 07:22:29 GMT Aklım kalbime diyor ki,senin aşkların geçmez burada Kalbim aklıma diyor ki, senin doğruların ve sözcüklerin geçmez burada Keşke herkes kendinden ve... Aklım kalbime diyor ki,senin aşkların geçmez burada
Kalbim aklıma diyor ki, senin doğruların ve sözcüklerin geçmez burada
Keşke herkes kendinden ve kalbinden mezun olabilse
Keşke her dağban dağlardan mezun olabilse
Aşk biraz da insanın başka kalpte ikamet etmesi değilse nedir ?
İtinayla iz sürülür ama her kalbin değil
İnsan ne zaman kendi kalbinde ne zaman başka kalptedir bilemeyiz
kalbim/kalbiniz gücenmesin ama baş üstünde yerim vardır... ]]> UtiLity UtiLity https://www.ircforumu.org/utility/164999-ah-kalbim.html https://www.ircforumu.org/utility/164859-ey-diyojen-basima-acma.html Fri, 28 Aug 2026 19:13:05 GMT Dalgalar kıyıya varmaya üşenirken, deniz O kadim hikayeyi mırıldanıyorduiAkşam akşam duyduğım hikmetli cümle,asırlar öncesinden kopup gelen bir... Dalgalar kıyıya varmaya üşenirken, deniz O kadim hikayeyi mırıldanıyorduiAkşam akşam duyduğım hikmetli cümle,asırlar öncesinden kopup gelen bir fısıltı gibi odanın duvarlarında yankılandı. Tarih , belki de yanlızca tozlu raflarda duran rivayetlerden ibaret değildi ; insanın içindeki bitmek bilmeyen kaçış çizgisiydi.
Şehrin surlarına bakıp muzip bir feryatla ,aslında her birimizin kendi ruhuna vurduğu kilitlerin aynasıydı.
Kapayın kapıları ,şehir kaçmasın.
Bizler o günden beri,kendimizden çıkmayalım diye,küçük bir şehirden ibaret dünyalarımızın önüne devasa kapılar inşa edip duruyoruz.Kendimizi dışardaki fırtınalardan korumak için mi, yoksa içimizdeki o sönmeyen yangının dışları sızmasını engelemek için mi, bilinmez.Bazen sırf tek bir kelime dökülmesin ,bir sır ifşa olmasın diye anahtarı dilimizin altına saklıyoruz.
Ssustuklarımız büyüyor. Büyüyor ve O devasa kaşılardan daha ağır bir yüke dönüşüyor.
Sonra bir an geliyor ; saklanmaktan,daracık kalıpların içinde ölümün gölgesini beklemekten yoruluyoruz.Dilimizin altındaki paslı anahtarı çeviriyor,sır kapılarını birer birer açıyoruz.
Bu bir tesmlimiyet değil,kendimizden kendimize doğru bir firar.
Çünkü insan ,ardına kadar açtığı O kapılardan geçipgitmedikçe özgürlüğün ne oluğunu asla öğrenemiyor.
Nihayetinde hayat dediğimiz bu mecra ve macera,en eski arkadaşımız olan ölümün kaçınılmaz vaktini ; siyasetle,sanatla,hikayelerle,şiirlerle,şarkılarla ,yolculuklarla kibarca oyalamaktan başka nedir ki ? Son kapı kapanana kadar süren gönüllü/gönülsüz bir oyun kuruyoruz belki de.
Paslı anahtar dilin altından çekilip çıkarıldığında,şehrin asırlık taşları bile snaki hafifçe titredi.Dili yanlış zamanlanmış erkeğin sevgilisine söylediği cümleler,duyanları irkiltti.
Artık ne rüzgar eskisi kadar tehditkardı, nede şehrin surlarını döven dalgalar birer prangaydı. Okuduğum kitabın kenarına aldığım not da artık beni unutmuyordu.
Şehir kaçmamıştı...
Aksine, insan nihayet kendi ördüğü O hayali şehrin surlarında dışarı adım atmıştı.
Hikayenin başı yanlız kalmasın diye oraya doğru yürüyüp toz oldum... ]]> UtiLity UtiLity https://www.ircforumu.org/utility/164859-ey-diyojen-basima-acma.html https://www.ircforumu.org/utility/164164-yara-beyanimdir.html Sat, 08 Aug 2026 02:29:32 GMT Yara mahalli ne varıp misafir olduğum evdeki, dili dövmeli yaşlı kadın, 'buralarda zaman gibidir yaralar hiç uyumaz' dedikten sonra uzaklara bakarken yakına, yakına bakarken uzaklara dillendi.
Yara gömleği giyer burda herkes ve ömrünce çıkarmaz. Sırlarımız gibi yaralarımızı herkese göstermez, yaralarımızın kıymetini bilmeyenlerle tanıştırmayız. Yaralarımızı herkesin önünde ağlatmaz, herkesin önünde şımartmayız.Dost var düşman var ; hiç çekinmeden agaçlara,sulara,kuşlara ve toprağa gösteririz yaralarımızı.Çünkü onlar bizim yara arkadaşlarımızdır, göz şahidimizdir.
Buraya gelenler ,kabuk bağlamayı unutan yaralarımıza ve bize turistik eşya gibi bakmakla kalmıyor ; sokaklarda kayıtlı çocuklarımızın başını turistik eşya okşar gibi gibi okşuyor, yaralarımızla fotoğraf çekiyorlar.
Yaralarımız ; yara turistleri hariç,yara bilinci olan herkese selam eder !
Yara bilgesi kadın ; Gölge etmesinler başka turist istemez demeye getiriyordu. Dili tarasından olan kadının tecrübesinden kendiliğinden damıtığı diyalektik imgeleri duydukça ,sanki kabahatim yüzüme vurulmuş gibi dilimi ucuna kadar kızardığımı,kalbime kadar mahcup olduğumu itiraf edeyim.
O dilendikçe, yaralarımın izini sürerek geçmişimdeki yara mahalli ne gidip ben de ona dillenip, iadeyi yara babında hikaye beyanında bulundum.
Beni yara kulağı ile derin bir huşu içinde dinleyen bilge kadın, bir kılam siz deyin stran tuturdu ki, dilimin içindeki,altındaki,ucundaki tum sözcükler kalnime üşüştü.
hikayenin burasın da; Hiç yara takası olur mu diyenleri duyuyorum ? Hiç yara özlenir mi,yaraların şımartıldığı nerde görülmüştür ? dediğini duyar gibiyim ! Onları, yıllardır en doğru cümlelermizden yenildiğimizi anımsatıp,mecaza sığınarak şöyle cevaplayabilirim : Kırkı çıkan yaralarını bazen kırkıncı oda masalına,bazen bi dereden bin dert ve yara getirerek şarkılarla saklardı annem.
Madem ki hikayenin sonuna geldik,yaşlı kadını ve cümleisni olay mahallinde beni dağlar,olmadı sokak çarpar : Yaralarımızdan gider yaralarımıza gideriz. Bir masal bize der ki ; insan iyileşmez bi yaradır. Bir rivayete göre de ; insanız yaralıyız işte !!! ]]> UtiLity UtiLity https://www.ircforumu.org/utility/164164-yara-beyanimdir.html