En ağırı da..
Varlığına alıştığın birinin yokluğudur.
Gitmiştir artık..
Anılarında hâlâ taptaze
Gülüşleri, gözlerinin içine bakması
Vakti gelmiştir ve gitmiştir..
Gitmenin bir adı olsa.
Çaresizlik koyarım adına
Çocukluğumun yok oluşu
Koyarım adına..
Sözcüklerin kıyafetsiz kaldığı
Gözyaşların kalbe aktığı
Hayat akar..
Ama sen hâlâ o günlerde
Gidişin en ağır olduğu
Boğazının düğümlendiği
Bir kelime dahi çıkamazken
Art arda ne gidişler gördü
Bu gözler..
Yürek dayanmaz dediğin anda
Daha da güçlendiğini gördün
Çok özlüyorum..
Gitmenin bir adı olsa
"Adını Çaresizlik Koyarım"