Susma(ma)Lı Mı ?
 

Susmalı insan sıra ona gelince...
Bazen bir anlık susmanın anlatabileceği şeyleri saatler süren konuşmalar anlatmakta yeterli olamıyor.

Bazen susuşlara saklanıyor sevgiler... bazen de nefretler...
Her susuş beraberinde bir birlikteliği getiriyor yada ayrılığın soğuk duvarlarını örüyor araya.
Söyleyecek, söylenmesi gereken çok şeyler olduğunda da susuyoruz çoğu zaman.
Kendimize anlatıyoruz nedense karşıda ki dinlesin diye hazırladığımız hep 'ben' le başlayan uzun cümleleri..
Ve bitişlerde hep acabalar kalıyor aklımızda...

Her şeyi bitiriyoruz kimi zaman tek bir söz söylemeden, açıklama yapmadan. Susuşlara saklanıyoruz yine...
Bırakalım da onlar anlasın diye...

Herşey bittiği zaman başlayan şeyler bazen güzel de olabiliyor ama hiçbiri sonsuza kadar sürmüyor.
Sonsuz olacak bu defa diyerek başlanan her şey yarım kalıyor.
Yarım hayatlarımıza bir de yarım insanlar ekliyoruz sonra.
Ve her her seferinde savunmamız onları sonsuz sanmamız oluyor.

Tükeniyoruz yavaşça... Tüketiyoruz hayatı..
Susuşlardan sıyrılıp yol oluşlara sığınıyoruz sonra...
Gidiyoruz...uzanıyoruz sonsuza..
Yolcular gelip geçiyor yanımızdan..adlarını bile öğrenemiyoruz acelelerinden... acelemizden.

Her yolun vardır bir sonu deyip kendi sonumuzu keşfe çıkıyoruz.
Vardığımız diğer yol ayrımları da aynı bizim gibi; hepsinin üzerinde izler var geçenlerden ve hiçbirini silebilecek kadar kuvvetli bir rüzgar yok ortalıkta.

Terk edilişler başlıyor sonra yapayalnız kalıyoruz...
Kendi yarattığımız sessizliğe çakılıyoruz.

Ve diplerde arıyoruz sonsuzları...
Karanlık sarıyor bizi... Karanlıkta buluyoruz geçmişe özlemi...
Hayatlarımızı bırakıp geçmişe dönüyoruz, geçmişler varediyoruz kendimize yaşanmamış yaşanması istenen...

Ve artık yüzümüz yok, sesimiz yok, hayallerimiz yok...
Cansız bedenlerde can çekişen ruhlarımız var sadece..
Uzatmaları oynuyor ruhlarımız...

Merve..

Uzatmaları oynuyoruz can çekişen bedenlerimizde.. Ruhlarımız kendimize bile yabancı.. Ne yaşamaktan zevk alıyoruz ne yaşadığımızı gösterir bir ibare var görünürde.. Nefes almak yaşamak ise yaşıyoruz işte.. durumundayız..

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] yüreğine kalemine sağlık harika bir anlatım olmuş nahifim..:sarilan

Tüketim toplumuna dönüşürken..tükenen insan durumuna da düşmeyelim..
O yüzden her şeye rağmen..uyuduğumuz gibi uyanmayı da bileceğiz..:memnun:
Rica ederim @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]:sarilan

Tşk ederim @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]:sarilan

Her şeyi bitiriyoruz kimi zaman tek bir söz söylemeden, açıklama yapmadan. Susuşlara saklanıyoruz yine...
Bırakalım da onlar anlasın diye..

hani susuyoruz ya içimize kapanıp susuşlarımız da suclu dıyorlar
içimizde ne kelimeler üstü kapalı ne cümleler var bilmiyorlar
susuyoruz ya içimizde biriken öfkemizi yedi cihan gelse sönmez gözlerimiz den anlamıyorlar

harika yorum kalem almış başını gitmiş susuş ları dile getirmiş
emeğine yüreğine sağlık kalemin daim olsun

Sağ olun @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]..Sizlerin de..