[Lexina ✓ 4]

Pişmanlık Yok

Hayatım boyunca attığım her adımda, içimde bir hisle hareket ettim. Bazen o his doğruydu, bazen yanıldı. Ama her ne yaşadıysam, kimse için değil — kendim için yaşadım. Yanlışlarımı da sahiplendim, doğrularımın da arkasında durdum. Çünkü biliyorum, beni ben yapan; sadece başarılarım değil, düşüşlerim de oldu.

Kimseye anlatmadığım kararlar aldım. Geceleri uykumu kaçıran düşüncelerim, gündüz gözümden sakladığım hayallerim vardı. Kimi zaman sustum, içime attım. Kimi zaman kırıldım, belli etmedim. Ama hiçbirinde "keşke" demedim. Çünkü her seçimimde kalbimi dinledim.

Evet, hatalarım oldu. Hatta bazıları öyle derin izler bıraktı ki, hâlâ ara sıra yoklar içimi. Ama dönüp baktığımda, pişmanlık değil, güç görüyorum. Çünkü o yanlışlar bana ders oldu, beni büyüttü. Eğer aynı yollardan geçmeseydim, bugün bu kadar kendim olamazdım.

Şimdi biri çıkıp sorsa: "Geri dönsen, aynılarını yapar mısın?"
Tereddütsüz söylerim: Evet, yaparım. Çünkü ben yaşadıklarımla varım. Yara da benim, umut da. Kayıp da benim, kazanç da. Ve ben kendime verdiğim her sözün arkasındayım.

Hayat bir yolculuk. Herkesin doğrusu kendine. Benim doğrum, kendi iç sesimi susturmadan yürümekti. Ve bu yolda ne yaşadıysam, hepsi bana ait. Ne utanıyorum, ne saklıyorum. Çünkü ben, her hâlimle kendimden razıyım.

Pişmanlık mı? Hayır.
Ben sadece öğrendim.