IRCForumu.ORG   okey sitesi
sohbet

Düz Yazı & Denemeler Düz Yazı Makalelerinizi Bu Alandan Paylaşabilirsiniz.


Ağaç Şeklinde Aç6Beğeni
  • 3 Post By Burçinn
  • 1 Post By Brittle
  • 1 Post By ZaLim
  • 1 Post By Zenia

 
Seçenekler Stil
Prev önceki Mesaj   sonraki Mesaj Next
Alt 30 Mayıs 2025, 21:19   #1
Nick kopyalandı!
Post 1,2,3.. Kayıt

Bazen düşünüyorum da... Gerçekten de hayat büyük bir tiyatro sahnesi gibi. Kimse tam anlamıyla kendi gibi değil sanki. Sabah kalkıyoruz, suratımız asık olsa da işe şevkle gidiyoruz. Ailemizle tartışmış olsak bile dışarıda normalmişiz gibi davranıyoruz. Neden? Çünkü rolümüz var. Patronun karşısında efendi çalışan, arkadaş ortamında cool tip, evde iyi evlat, sokakta saygılı vatandaş. Her yerde başka biri, her yerde başka bir maske...

Kendi kendime soruyorum bazen: Ben sahnedeki oyuncu muyum, yoksa kuliste sıramı mı bekliyorum? Veya her şeye hayretle bakan seyirci miyim?
Galiba üçü değilim. Ben bazen seyirciler arasına karışıp izlemeyi seviyorum bu tuhaf oyunu. Herkesin ciddiyetle rolünü yapışını, ezberlerini unutmadan ustaca konuşuşunu, sahte kahkahaları, “nasılsın?” deyip cevabı bile duymadan geçenleri izliyorum. Eğlenceli mi? Bazen. Yorucu mu? Kesinlikle!

Ama asıl garibi şu: Kendi rolümün ne olduğundan emin değilim.
Biri bana rol dağıtımı yapmadı ki! Herkes bir anda doğduğum andan itibaren karakterime karar verdi sanki. “Sen sessiz ol, sen uslu ol, sen en iyisi ol, sen saygılı ol, sen kimseye yük olma...” İyi de ben ne olmak istiyorum? Belki ben sahneden inip kuliste çay içmek istiyorum. Belki de oyunu bozup “hadi herkes kendi gibi olsun” demek istiyorum... Ben oyunu kuralıyla oynamayanları eleştirmek istiyorum, bunu yaparken sanki Allah'a başkaldırmışım gibi eleştirilen ben oluyorum..

Bu oyunu bozmak zor. Çünkü herkes çok inandırıcı oynuyor. Hatta o kadar inandırıcı ki... Kendi yalanlarına bile inanan oyuncular var.
Ve en acıklısı ne biliyor musun? Bazen sahne tozunu o kadar çok yutuyoruz ki, maskemizi çıkardığımızda kendimizi tanıyamaz hâle geliyoruz.

Belki de artık biraz provayı bırakıp gerçek hayata geçme vakti gelmiştir.
Perde kapansın artık. Işıklar yansın. Kim varsa sahnede, gerçekten kimse, o olsun, bıktım artık akıl kalp okumaktan.
Çünkü ben izlemekten de sıkıldım. Rol yapmak istemiyorum.
Sadece “ben” olmak istiyorum...


Brittle, Zenia ve Rhea bunu beğendiler.




Pencereden baktığımızda güneşi esirgemiyorsa gökyüzü, Mehmetler hâlâ bedelini ödediği içindir.
🇹🇷
 
Alıntı Yap
 


Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 ziyaretçi)
 

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB kodu Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Kapalı



Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 09:41.

IRCForumu.Org

IRC dünyasının buluşma noktası. Sohbet, bilgi ve eğlence burada!