[Düş Bozumu]

Hani bir gece ansızın kapımı çalacaktın
Ben geldim diyerek boynuma sarılacaktın
Nerede kaldı bütün bu hayaller
Hiç Bırakmayacaz birbirimizi derdin

Şimdi nerelerdesin
Sensizliğin koynunda sessizce uyurken ben
Sen nerelerdesin be yar
Verdiğimiz sözler nerede hani

Biliyorum artık geri dönülmez bir yoldayız
Ne kadar sevsekte birbirimizi
Sensizliğin koynunda uyuduk bir kere
Sensizliğe alıştı bedenlerimiz bir kere

Kaybetmelere yokluklara alıştı kalplerimiz
Kurtulamadık masallarımızdan hayallerimizden bir türlü

Beceremiyoruz belkide ayrı yaşamayı
İkimizde üzülüyoruz canımız yanıyor belkide

Aşk'ı dengeli besleyemedik belkide sevğili
Tam meyve alacağımız zamanda
Hırçın bir rüzgar döküverdi tüm tohumlarımızı
Dallarımızı kırdı teker teker
Sensizliğin koynuna bırakıverdi sevdamızı

Bir senin yaparaklarına kıyamadım
Rüzgar hırçınca dökerken
Tutamadım yapraklarını
Sessizce ağladım dökülerken sevdamızın yaprakları

Düş Bozumu

... Yazıların izin alınmadan kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur...