Her otobüs yokluğa kalkar,

Ve her durak yalnızlık doludur kimi zaman..

Başında ya da sonunda olmanın bir önemi yoktur..

Kimisi saçlarından yakalar,

Kimisi eteklerinden..

Sor,

Hepsi aynı ağızdan söyler;

Yalnızım/z..!

Bu durumu bulunma halleri gibi de'ler da'lar ile açıklayamazsın..

Herhangi bir edat tam olarak yerini gösteremez mesela..

Neyin içinde kaldığından haberin var mı ki..?

Ya da neyin ne kadar dışında olduğundan..?

Kimsesizliğin sessizliğe bürünmüş..

Sessizliğin soyutlamış kendini senden..

Her cümleye sıkıştırdığın bir ' sen ' var..

Ben aslında ' ben ' değilim derken bile

Muhattabın olan birisi var..

Okumuştum,

Ama ilk olacak bu yazdıklarım..

Bugün kendini yoklukla terbiye edeni,

Emin ol yarın bulabilirsin sersefil..

Ve unutma..!

Kimse sen değil..

Sen herkes oldun biraz,

Ben değil..!