Celladıydın yalnızlığımın..
 

Ömrün suretinden çaldığım bir gecenin daha koynundayım.

Yazmak denildiğinde aklına gelen ne varsa etrafıma topladım.

Biraz anı koydum yüreğimin üzerine,

Biriktirdiğim ne kadar sen varsa avuçlarımın arasına sakladım.

Şarkılardan bir demet var aklımın ucunda,

Ezberimde eskilerden afili bir iki mısra.

Karanlığım vuruyor usulca kapıya,

Ve olmazsa olmaz hayallerin girdi şimdi sıraya.

Gitarın tellerinde gezmeye başlıyor parmaklar,

Ben alıyorum yolumu usulca mısraların arasında.

Nereden gelip nereye gittiğimi umursamadan,

Öznesiz, yüklemsiz, kimliksiz cümleler kuruyorum dudaklarımın arasında.

Aşkın halleriydi elbette çemberinden geçtiğimiz.

En yalınına şahitlik etmiştik, hatırlıyorum.

İstanbul'un koynunda üzerimizi örten bir geceydi tek hazinemiz.

Şanslıysak yıldızlar göz kırpardı ayın arkasından.

Uzaklardan duyulurdu mavinin şen kahkahaları.

Hani İstanbul demişken,

Bilirsin denizi olmazsa olmazdı.

Kurduğumuz cümlelerin sayısı arttı önce,

Birden fazla adımız vardı artık.

Kimliklerimiz değişti belleklerimizde.

Yakamoza karşı asıyorduk tekil şahıs zamirlerini.

Celladıydık aslında yalnızlığımızın bir nebze.

Müebbet hapise hükmediyordu İstanbul bizi bize.

Sorgusuz sualsiz kabullendik payımıza düşeni,

Hapsolduk, hüküm giydik sevgili..

Beraat olmadı derdimiz ama

Galiba eskidik..

İstanbul ihtişamını yitirdi sanki,

Yıldızlar göz kırpmıyor artık ayın ardından.

Mavi lâl..

Tek haber gelir oldu,

O da yalnızlığımdan.

Bir serzeniş değil okudukların, bir sitem.

Zamanımız geçmiş,

Bundandır böyle gidip gelmem.

Avuçlarımın arasında sakladığım sen'leri,

Kapıda bekleyen eflatun hayalleri,

Anıların üzerinde durduğu yüreği,

Fondaki gitar sesini.

Hadi,

Unut şimdi hepsini..

İnsan tükenmez derlerdi,

Unutmadım..

Gittiğin gün kıyametti..!

Acaba İstanbul’a olan aşkınız mı, bu yazıları ve şiirleri yazdıran kişiye olan aşkınız mı daha büyük diye düşünmeye başladım :)
Yine çok güzel.
Ellerinize sağlık @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...].

.) Farklı bir açıdan ele alıyorsun..

Yazmanın bir ifade etme biçimi olduğunu düşünürsek buna yardımcı olabilecek çeşitli doneler oluyor elbette parmak uçlarımızda..

İstanbul;

Gerçekliği kadar mecazıyla da büyük fark yaratıyor tabi..

Okuduğun kıçı kırık satırlar ile O’na sevdalanmak hadsizlik olur..

“Şair burda ne demek istemiş?” sorularında hiç başarılı olamadım ben zaten :kiskis

Sevda kadar derin ve yoğun bir duyguyu sadece yazılan satırlarda aramak zaten hadsizlik olur. Niyetim hiç o değildi :) Böyle duyguların kelimelere tamamiyle dökülmesi imkansız olduğu için sormak istedim ve cevabımı aldım.
Bazı insanların şehirlere ve şeylere olan tutkuları, sevdalı olduklarını söyledikleri kişiye olan tutkularından daha fazla oluyor. Ne mutlu size ve O’na ki, sizde öncelik sırası karışık değilmiş :memnun:

Güzel Paylaşım İçin Emeğinize Sağlık

Yine sen yine seller figan ne denir ki

Emeğine sağlık can dostum...