Anlam kayması..
 

Bakışlarıma mil çekildi senden sonra,

Dilimi kestiler, parmaklarımdan döküldü sözcüklerim..

İstanbul olamadı mesela kimse bana..

Şehrimdeki mavi Kız Kulesi gibi değil artık..

Kimse gecenin karanlığında göz kırpmıyor,

Korumuyor kimse beni buralarda..

Sesini inatla söküp atmaya çalışsam da kulaklarımdan,

İtinayla gelip sızıyorsun içime bir şekilde..

Kader mi denmeli adına seçim mi bilemedim..?

Cismini sarıp sarmalayıp kaldırsam da tozlu rafların ardına,

Gözlerimden silip iz bırakmamaya çalışsam da,

Sen ve sana dair herşey olduğu gibi karşımda..

İstanbul ol bana dedim,

İstanbul'u getir..!

Bırak imla hatalarım kalsın kelimelerin arasında,

Anlam kayması yaşayalım..

Tüm sessiz harflerim erozyona uğrasın seni anlatırken,

Utansın..!

Senin için bir araya gelemeyen tüm harflerim utansın..

Cümle sonlarında sevişmeyi bıraktı imgelerim,

Şimdi tüm noktalarını üzerime alınabilir miyim..?

Bize yoldaş olmayanın bütün yükünü paylaşmaya neden bu kadar hevesliyiz?
Kendimizi iyi insan olarak hissettirmek dışında da bir getirisi olması lazım bizlere ama ne olduğunu henüz çözemedim. Halbuki noktaları bile gereksiz yük gelmeli bize.

Ellerinize sağlık @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...].

Kimisi için üzülme diyorlar;

Kayıp değil, yüktür belki diye..

Keyifle okudum. Bazen düşünüyorum sevmek mi sevilmek mi? Biliyorum cevabı aşikar ama onuda suclamak size göre degil kimine yük kimine isyan ama insan sevince umrumda olmuyorki kelimelerin anlami noktaların agir yükü yada soru isaretlerinin olmaayan cevaplari.... Bir yanın kurtul yükünden desede bir yanin ona meyillidir ve ozlem icindedir haketmese seversin. zamanla belki zamanla dersin ama zaman seni sana bırakır mi?
Emeğine sağlık cok guzeldi:memnun:

Emeğine yüreğine sağlık can