sırtladığım çokça izahat
toz duman güç savaşlarımda
kestiğim binlerce nefes
kaybettiğim onca ses
etik dışı çığlıklarım
gözlerimi kapayıp gömdüğüm sayısız...

hayır
sen neden hala gitmedin
hayır büyümedi çölleşen ıstıraplarım
yalnızlaşan değil bedenim
saçlarım değil dökülen
değil dişlerim çürüyen
kuyulara sinen rabıtalarım
göz kapaklarımdan
öpme lütfen
saçlarımdan çek ellerini
güçlü değil krallığım
beni aciz görmeni...

son zamanlarda tanımlayamıyor seni toprak kokusu bana
içimi
aynamı
sana...


sen neden hala bırakmıyorsun bu adamı
çok korkuyorum
sırtım çatırdarken yer kabuğunda
ellerimi yüzüme kapatmaktan tuana...

can-i

ebrarın hoş sedası mizandan sessizliğim
esrarın boş terazi
tartan dengesizliğim...
can-i