dumanı izliyorum
asil dumanı...

ne çok şey anlatıyor gözlerime
biliyorum
hep aynı sözler
hep aynı hüzün
ve hep aynı çıkmaz
affedin olur mu...

çünkü sokağımda hiç kimse kalmadı
ve gözlerimden yaşlarım terk ediyor
ve saçlarım dahi terk ediyor bir bir
sanırım çok geç ellerimi tutmam için
anlıyorum tuana
öyle...

evet
çok korkuyorum
bir gün sen de gidersen
acizliğimdendir belki
bilmiyorum
sanki koca bir veda medeniyetim
sessizleşmeliyim
ağlamamalıyım
kimse duymamalı sustuğumu
asla
ve kelimelerim...

can-i