Dost
 

Uzun süre sonra tekrar yazmaya başladım. Bakalım kalemimizde ne cümleler birikmiş . Bakalım yazdıklarımız kimlerin yarasını kanaycak yada kimlerin yatasına deva olacak.. kanayan yaralar belki kabuk bağlıyacak cümlelerimizle. . . Okadar çok şwy birikmişki içimizde hanhi konuyla başlasam bilemiyorum. Hangi konuyla kimlere deva olsak bilemiyorum.

Sanırım dostlıkla başlamak en doğrusu olacak. Sizce kimlere dost denir yada dost dediğimiz kişiler nasıl olmalı. Bu konuda çok düşündüm. Çok cümleler birikyirdimki önce hangisini yazmam gerekşyor diye düşünüyorum şimdi. Zamanında dıst dediğim insanlardan çok darbeler yedim yiyorum. İnsanlar dost dediği insanı kendi çıkarları istekleri için kullanmamalı. Dost dediklerğnğn canını yakmamalı. Kendilerine inanan güvenen insanları kendi çıkarları doğrultusunda kullanıp yaralayıp bir köşede bırakmamalı. Dost dediklerinin elini yarı uolda bırakmamalı insan.
Dost dediğimiz insanları secerken darbe uiğeceğimizi düşünüp seçmiyoruz. Yeri heliyor beraber ağlıyor beraber gülüyoruz. Sırlarımızı paylaşıp sırlarını dinliyoruz. Dost dediğimiz insanlar ailemizden önce geliyor bazen. Öyle bi an geliyorki dostlarımızı ailemize karşı koruuoruz.

Sonra birgün geliyor o dost dediklerimiz bizi sırtımızdan vuruyor. En hassas yerimizden bizi yaralıyor. Canımızı acıtıyor. Kanayan yaralarımız daha çok kanatıyor. Yaralarımızın kabuklarını vımbızla sökerek dahada kanatıyorlar. Bazen öyle bir an geliyorki insan dostunu tanıyamaz oluyor.. Dost dediklerimiz baş düşmanımız oluyor biranda ve sen olayların insanların bukadar nasıl değiştiğini anlıyamıyorsun. Kensinle hesaplaşmaya başlıyorsun. Neden böle olduk diye kendini sorguluyorsun. Sonunda vazgeciyorsun dostundan hatıralarından ve geçirdiğiniz zamanlardan.

Sonra yeni bir başlangıc ve yeni bir yaşam diyorsun. Herşeyi geride bırakıp yeniden umut edip yeniden dostlar edinmeye ve yaşamaya başlarız. Allahım hep iyiki dostumsun dediğiniz dostlar nasib etsin sizlere

HAYAT NE GARİP İNSANLAR HAYATTAN GARİP . . .

Ne güzel bir konu ile dönmüşsün.. Dost kavramını ne güzel ifade etmişsin..Kalemine yüreğine sağlık... İnsanın çok arkadaşı olur ama çok az gerçek dostu olur.. Dostluk kavramının da her şeyde olduğu gibi boşaltılmış olsa da yine de gerçek dostlarımızın var olduğu hayatlar diliyorum..

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] okuyan yüeğinize sağlık

İnsan, fıtratı gereği sosyal bir varlıktır. Yalnızlık, bir yere kadar ruhu besler; fakat kalbin gerçek huzuru, paylaşmakla, anlamakla ve anlaşılmakla mümkün olur. İşte bu noktada devreye giren, kelimelerin bile kifayetsiz kaldığı bir değerdir: dost.

Dost, sadece iyi günlerin kahkahası değil, zor günlerin sessiz desteğidir. O, göz göze geldiğinde kelimeye ihtiyaç duymadan ne hissettiğini anlayandır. Dost, zamanın yıpratamadığı, mesafelerin uzaklaştıramadığı, menfaatin gölgeleyemediği bir yoldaştır. Kan bağından değil, gönül bağından beslenir. Kimi zaman bir çocukluk arkadaşında, kimi zaman hayatın bir köşesinde karşımıza çıkan özel bir kişidir.

Gerçek dostluk, varlıkta değil yoklukta belli olur. Mutluluğunuza ortak olan çok olur; ancak kederinizi paylaşmak isteyen bir elin parmaklarını geçmez. Dost, işte o zor zamanlarda sizinle yürümekten çekinmeyen kişidir. Size değil, sizin derdinize omuz verendir. Geriye dönüp baktığınızda kimsenin olmadığını fark ettiğiniz anlarda hala orada duran kişidir.

Dost, bazen bir sığınaktır; hayatın fırtınalarında demir attığınız limandır. Onun yanında kendiniz olursunuz. Maskelere, rollere, sahte gülüşlere gerek kalmaz. Dost, yargılamadan dinleyen, nasihat ederken incitmeyen, sessizliği bile anlamlı kılabilendir. Kalbinizi tazeleyen, ruhunuza ferahlık getiren bir iklim gibidir.

Bir dostluk, güven üzerine inşa edilmezse yıkılmaya mahkûmdur. Güven ise yılların, sınavların ve sadakatin meyvesidir. Dost, sırrınızı mezara kadar saklayan kişidir. Size arkanızdan değil, yüzünüze konuşandır. Kıskanmak yerine destekleyen, yıkmak yerine inşa edendir.

Zamanla eskimeyen nadir şeylerden biri gerçek dostluktur. Araya giren yıllar bile dostluğu unutturmaz, aksine daha da derinleştirir. Zaman içinde değişmeyen samimiyet, dostluğun en sağlam göstergesidir. Bazı dostluklar ömürlük bir miras gibi kalır, bazıları ise kısa sürse de hayatın en özel köşesinde yer alır.

Dostu değerli kılan; onun samimiyeti, içtenliği ve karşılık beklemeden verdiği sevgidir. Dost, sadece yanında olduğunda değil, uzaktayken bile varlığıyla size güç verir. Kalbiniz kırıldığında bir cümlesiyle onarır, yolda kaldığınızda bir sözüyle yön verir.

dostluk hayatın en kıymetli hazinelerindendir. Herkesin sahip olmak isteyeceği ama gerçek anlamıyla nadiren bulabileceği bir nimettir. Dostu olan, yalnız değildir. Dost, insanın kendisine tuttuğu aynadır. Bu yüzden bir dost bulduğunuzda onu kaybetmemek için çaba harcamalı, kıymetini bilmeli ve dostluğun hakkını vermelisiniz. Çünkü hayatta herkesin değil, dostun yeri ayrıdır.

Dost nereden vuracağını bilir, düşman kör nişancıdır
Başka bir şey demiyorum
Ellerine sağlık hgmişsin

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] sizin de emeğinize yüreğinize sağlık

Kalemine sağlık

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] okuyan yüreğine sağlık

Okuyan yüreğine sağlık

@YıLDıZ okuyan yüreğine sağlık