Öyle bir, yerdeyim ki
Bir yanım, mavi yosun
Dalgalanır, sularda...

Bugünün dile pelesenk olan parçası da bu. Zihnimde Ahmet Kaya sesi ile sürekli tekrarlanan nakarat. Ama ne de güzel demiş. Öyle bir yerdeyim ki...

Uyumadan önce, ki erken uyumam gerekiyor bir çok plan yaptım. Geleceğe dair aldığım kararlar, olmak istediğim şehir için almam gereken puanlar, çalışma çizelgesi vesair planlı programlı bir hayata güzel hayallerle adım attım. Lakin unuttuğum bir şey var yine. O zamana kadar yaşayacak mıyım acaba? Tüm bu planları programları, geleceğe dair hayalleri kurarken ölüm hiç aklından geçmiyor insanın. Ama bazen de balyoz gibi iniveriyor insanın aklına. İşte o zamanda mükemmel bir cümleyi getirmek gerek akla;
"Hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya çalış, yarın ölecekmiş gibi de ahirete çalış." Ölçü insanı olmak lazım bu hayatta. Ne dünyayı terkedebiliriz, ne de ölümü reddedebiliriz. Ya yarın ölürsem fikri ile sadece anı, dünyayı zehir ederiz kendimize ki ölüm vaktimizi bilmemenin hikmetinden biri de bu olsa gerek. Hiç ölmeyecek gibi varımızı yoğumuzu dünyaya harcamak, ölümü hiç hatırlamamakta olmaz elbette. Hatırlayalım, hatırlayalım ki sevdiklerimizin kıymetini daha iyi bilelim. Onlara daha çok kenetlenip sımsıkı saralım. Bugünün işlerini yarına bırakmayalım. Ümitsizliğe kapılıp, kabuğumuza çekilmeyelim.

Hiç ölmeyecek gibi dünya için çalışıp üzerimize düşen ne ise yapalım, ama ölüm gerçeğini de aklımızdan çıkarmayalım. Aslında mesele anı değerlendirmek. Ne geçmiş için dövünmek bize bir getiri sağlar, ne de gelecek için endişe etmek. Elbette planlarımız hayallerimiz olacak onlara ket vuramayız. Ama endişe ederek anın güzelliğini de yok etmemek gerekir. Benim biricik hayat öğretmenim, değerlimin o güzel cümleside dank ettirmişti bunu aslında özellikle geleceği fazla düşünen