|
Eskiler...
Bir gün geldin, gözlerinde mavi ayaz, Sanki zorla sürüklenmiş bir yaz… Ellerin dokundu; buz kesti tenim, Bir yabancıydın artık, bundan böyle hep naz... Bir öptün ki, soldu dudağımdaki gül, Sanki hiç yaşanmamıştı o gün, o an, Harcanmamıştı beraber koca ömür... Sarılmadın bir kere, omuzum çürük kaldı, Kolların, sadece boşluğa sarılıyor artık... Ne şefkatin kaldı senin, ne eskiden bir iz, Sözlerin suskun ve boştu, bakışların tiz… Bir zamanlar kalbim seninle dolu, Şimdi sen, benden çok uzaktasın, ya biz? Soruyorum: O eski sen nerde? O sıcaklık, o coşku, feda oldu hangi derde? Yoksa ben mi düştüm imkansız bir hayale, Yoksa sen mi saklandın, kaçtın perde perde?.. Artık bir isimden fazlası değilsin, Ne dostsun, ne düşman, belki bir de hiçsin... Kendine bile yabancı, yabani halini, Kalbim affetse de, zaten sen o değilsin... |
Artık bir isimden fazlası değilsin,
Ne dostsun, ne düşman, belki bir de hiçsin... Kendine bile yabancı, yabani halini, Kalbim affetse de, zaten sen o değilsin... Gün oluyor en yakınım canımın içi dediğin en yabancın oluyor .. En çok da bu tanıdığına el olmak durumu can acıtıyor sanırım.. Kalemine yüreğine sağlık fıstığım çok güzel anlatmışsın bayıldım şiirine @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] im..:sarilan |
Kalemine yüreğine sağlık
|
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 17:10. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.11
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.