IRCForumu.ORG - Maskeli Sokaklar

Yüzler vitrin oldu, kalpler bugün teşhirde,
Satılık gülüşler, bedenler, hepsi kaldı elde...
Bir çuval kelâm var o da dilden düşmede,
Hakikat mi? Yok, kalmış tozlanmış, düşlerde...

Kibir diz çöktürüyor vicdanın önünde,
Adalet çırılçıplak, salınıyor hep köprüde...
Zenginler suda yıkar günahlarını külle,
Fakir mi? Duayla durular çamur içinde!..

Gözler mühürlü, kulaklar artık hepten seçici,
Doğruyu konuşmak artık birazcık deli işi...
Sahte diplomanın saltanatı geçici,
Ama cehalet kalıcı bu da bir çeşit seçim mi?

Ekmek yiyen köpekle doyan çakalı ayır artık.
Kim sadık, kimse bilmez. Gece de gündüz de kayıptır...
Çöpün içinden medet uman el kadar bir çocuk,
Sormuş “Anne, neden televizyon aydında sokak karanlıktır?”

Yolcu yolda gerek, dediler; ama bu yol hileli,
Harita yırtık, pusula çarpık, yönse çileli...
Şair sustuğu anda başladı bu cahillik,
Çünkü mikrofon satıldı, sustu bilgelik...

Ben miyim cahil olan, yoksa fazla mı bilir oldum?
Sustum da isyan mı dile geldi, bunu mu unuttum?
Bir söz ettiysem, içi yanar anlaşılmazsa küle döner,
Ama boş konuşan alkışlanır bundan hep somurttum...

Zenginlerin yüzü suyu hürmetine dönen dünya,
Şimdi yüzsüzlerin elinde döne döne çürür ya…
Ne sormaya cüret var, ne direnmeye cesaret;
Zira doğrular, kalabalıklarda boğulur anca...