IRCForumu.ORG - Merdiven Altı Bir Gece

Bir gece… sustular, kelâm dondu dur,
İki aptal, bir kıyıya vurur...
Kadın bir boşluktu, sığınmak ister,
Adam bir gölgeydi; geçer, hissedilmez...

“Üşüdüm,” dedi, sesi tül gibi ince,
Adam sarıldı; ne aşk var, ne bilmece...
Bir şal gibi sardı gecenin ayazı...
Ferini kaybetti gözünün karası...

Öptü usulca, kadın kapattı göz,
Kalbinin ucunda belirdi bir köz...
Adamda suskunluk, kadında iman,
Biri ten isterken, öteki zaman...

Sabah oldu, gitmişti sessizce kalp hırsızı,
Kadın tek başına, kaldı binlerce soru...
Aynaya baktı, yüreği paslıydı,
“Ben mi düştüm buna?” diye yaslıydı.

Bir gül dokununca solarsa erken,
O da solduruldu sevgisiz bir ten...
Kalbinin tam orta yerinde bir yabancı,
“Kandırdım kendimi…” dedi ah ne acı...

Şimdi sorar geceye, duvara, aya:
“Beni kullandı şimdi kim budala?”
Gece susar, duvar küser, ay döner,
Bir gecelik ten, ruhun özüne iner...