İçinde yaşıyorum geçmişin,
Adı anılınca sızlar, hatırlatır bana kendini
Sineye çekilmiş özlemleri kabartır
Aklımdan çıkmaz olur o zaman pişmanlıklar...

Unut kalbim, unut diyorum ama kim dinler?
Tüm gün avut dur, kimin acısı diner?
Bedenim mahkum kalır, kaçılmaz duygulara
Alışmak istemiyor, haklı da yalnızlığa...

Zaman hiç geçmiyor yalnız
Umudum da giyiyor,
Son gün ışığı vardı
O da bana sönüyor.
Yolumu kesiyor geçmişim, yaramı deşip duruyor
Yolumu bulamıyorum geçmiş beni esir alıyor...

Özlem değildir nedeni
Hele öfke hiç değil,
Sadece geçmişteyim
Düşünmek ediyor deli...

Geçmişin esiriyim,
Her adımımda yolumu keser...
Pişman değilim..
Unutmak istiyorum herşeyi...