Bugünkü ben, bir günde ortaya çıkmadım elbette...Gücüm; düştüğüm yerlerden kalka kalka, sustuğum anlardan konuşmayı öğrenerek, kendimden vazgeçtiğim zamanlardan tekrar küllerimden doğmayı bilerek oluştu..

Hayat bana her zaman nazik davranmadı. Bazen yok sayıldım, bazen küçümsendim, bazen de “yapamazsın” cümlelerini defalarca duydum. Ama her seferinde şunu fark ettim: En zor anlar, insanın kendini yeniden inşa ettiği anlarmış..

Kırıldım ama sertleşmedim... Yoruldum ama vazgeçmedim... Korktum ama yine de yürüdüm. Kendimi başkalarının beklentilerine göre şekillendirmekten vazgeçtiğim gün, gerçekten güçlenmeye başladım... Güçlü olmak; hiç ağlamamak değil, ağladıktan sonra da yoluna devam edebilmekmiş, onu öğrendim...

Bugün güçlü bir kadınsam, bu; sınır koymayı öğrendiğim, “hayır” demekten suçluluk duymadığım ve kendi sesimi susturmadığım içindir.

İşte bu nedenledir ki ; Hemcinslerime Tavsiyelerim naçizane;

Kendinizi küçültmeyin... Kimsenin rahat etmesi için ışığınızı kısmak zorunda değilsiniz.

Yalnız kalmaktan korkmayın... Yanlış insanlarla dolu olmaktansa, kendinizle sağlam durmak daha değerlidir.

Sınır koymayı öğrenin... Herkese her şeyi açıklamak zorunda değilsiniz.

Hatalarınızdan utanmayın... Onlar sizin öğretmeninizdir, düşmanınız değil.

Birbirinizi rakip değil, yoldaş görün... Kadının gücü kadını yükselttiğinde çoğalır.

Kendinizi sevin ama sabit kalmayın... Sevmek, gelişmeye engel değildir.

Unutmayın; güçlü kadın, her şeyi tek başına yapan değil…
Kendine sadık kalan kadındır.
Her birimizin içinde dışarı çıkmayı ve parlamayı bekleyen bir güç var..
Unutmayalım...