IRCForumu.Org

**Brittle** · 11 Kasım 2025, 18:40

Sessizliğin içinde saklı benim sözlerim...

Bazen insan, en çok sevdiğine kırılır. Çünkü en çok ondan bir şeyler bekler, en çok onun anlayışına, ilgisine, sevgisine güvenir. Kırgınlık öyle derin bir duygudur ki, ne tamamen öfke barındırır içinde, ne de tamamen sevgi biter. Arada arafta bir yerde durur; sanki kalbin tam ortasında ince bir çizgi gibi… Ne tamamen koparsın, ne de eskisi gibi sarılabilirsin.

Ben sana kırıldım, evet. Ama bu kırgınlık, nefretin değil; hala sevmenin sessiz halidir. Senden uzaklaşmak istemediğim halde içimdeki sükutu büyütüyorum. Çünkü bazen susmak, anlatmaktan daha doğru geliyor insana. Her kelimenin yetersiz kaldığı, her açıklamanın geç kaldığı o anlarda, kırgınlık bir sessizlik diline dönüşüyor.

Sana kırıldım çünkü değer verdim. Çünkü kalbimin en saf yerinde sen vardın. Bir yabancının sözü acıtmaz insanı, ama sevdiceğinin bir bakışı bile bazen yüreği deler geçer.
Kırgınlık, işte o bakışla başlar; anlatılmayan bir yanlış anlamanın, yarım kalmış bir cümlenin, duyulmayan bir özrün içinde büyür.

Ama bil ki , her kırgınlık bir bitiş değildir. Bazen sadece yeniden sevmeye hazırlanmak için geri çekilir insan. Kırgınlığım, seni artık sevmediğim anlamına gelmiyor; aksine, hala sevdiğim için bu kadar içimde taşıyorum. Çünkü sevgi varsa, umut da vardır. Ve ben hala, bir gün bu kırgınlığın yerini anlayışa bırakacağına inanıyorum.

Kırıldım… ama affetmeye hazırım.
Yeter ki bir gün, gerçekten dinlemeyi ve anlamayı iste. Ve yeter ki kırdığının farkına var..

11 Kasım 2025, 18:40	#1
Brittle ✓ 3 Nick kopyalandı!	Kırgınlığım... Sessizliğin içinde saklı benim sözlerim... Bazen insan, en çok sevdiğine kırılır. Çünkü en çok ondan bir şeyler bekler, en çok onun anlayışına, ilgisine, sevgisine güvenir. Kırgınlık öyle derin bir duygudur ki, ne tamamen öfke barındırır içinde, ne de tamamen sevgi biter. Arada arafta bir yerde durur; sanki kalbin tam ortasında ince bir çizgi gibi… Ne tamamen koparsın, ne de eskisi gibi sarılabilirsin. Ben sana kırıldım, evet. Ama bu kırgınlık, nefretin değil; hala sevmenin sessiz halidir. Senden uzaklaşmak istemediğim halde içimdeki sükutu büyütüyorum. Çünkü bazen susmak, anlatmaktan daha doğru geliyor insana. Her kelimenin yetersiz kaldığı, her açıklamanın geç kaldığı o anlarda, kırgınlık bir sessizlik diline dönüşüyor. Sana kırıldım çünkü değer verdim. Çünkü kalbimin en saf yerinde sen vardın. Bir yabancının sözü acıtmaz insanı, ama sevdiceğinin bir bakışı bile bazen yüreği deler geçer. Kırgınlık, işte o bakışla başlar; anlatılmayan bir yanlış anlamanın, yarım kalmış bir cümlenin, duyulmayan bir özrün içinde büyür. Ama bil ki , her kırgınlık bir bitiş değildir. Bazen sadece yeniden sevmeye hazırlanmak için geri çekilir insan. Kırgınlığım, seni artık sevmediğim anlamına gelmiyor; aksine, hala sevdiğim için bu kadar içimde taşıyorum. Çünkü sevgi varsa, umut da vardır. Ve ben hala, bir gün bu kırgınlığın yerini anlayışa bırakacağına inanıyorum. Kırıldım… ama affetmeye hazırım. Yeter ki bir gün, gerçekten dinlemeyi ve anlamayı iste. Ve yeter ki kırdığının farkına var.. Merve, can-i, Kardelen ve 3 diğerleri bunu beğendiler.. [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
	Alıntı Yap

Bu Makaleyi Görüntüleyen Şu Anda Aktif Kullanıcılar : 1 (0 Kayıtlı Üye Ve 1 Misafir)