IRCForumu.ORG - Ve bazen dünyaya küsmek değil, kendine dönmek iyileştirir

İnsan bazen susar…
Ama bu suskunluk bir kabulleniş değil, bir yorgunluktur.

Kalabalıkların ortasında yalnız kalmanın ne demek olduğunu en iyi, kalbi kırık olan bilir. Çünkü en çok o denemiştir anlatmayı. En çok o kelimeleri seçmiş, cümleleri tartmış, yanlış anlaşılmamak için kendinden eksiltmiştir. Ama yine de bir yerde eksik kalmıştır. Bazen karşısındaki duymak istemediğinden, bazen de herkes kendi haklılığının duvarını ördüğünden…

Bir süre sonra insan fark eder; bazı kapılar ne kadar nazik çalınsa da açılmaz. Herkes gerçeği aramaz, çoğu sadece kendi doğrusunu duymak ister. İşte o zaman insan anlatmaktan vazgeçer. İçine döner. Kendine sarılır. Çünkü bilir ki en güvenli liman yine kendi vicdanıdır.

Kırılmak zayıflık değildir. Küsmek de öyle. Bazen insanın kendini koruma biçimidir. Herkesle savaşılmaz, her yanlış düzeltilmez. Kimi insanlar pusulasını şaşırmışsa, sen yönünü kaybetmek zorunda değilsin. Onlar doğru yolu çıkmaz sanıyorsa, sen yürümekten vazgeçmezsin.

Belki bir gün gerçekten dinleyen biri çıkar. Belki bir gün anlatmaya değer bir kalp bulunur. Ama o gün gelene kadar insan en çok kendine iyi gelmeyi öğrenir. Çünkü en uzun yolculuk, insanın kendi içine yaptığıdır.

Ve bazen dünyaya küsmek değil, kendine dönmek iyileştirir.

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
MaviS