Bir ses düşer gecenin koynuna,
Kalbim tanır o sesi uzaktan.
Bir kelime yeter bazen,
Yalnızlığın kapısını kapatmaya.

Sohbet dediğin sadece yazı değil,
Bir ruhun başka bir ruha dokunuşudur.
Kelimeler köprü olur arada,
Kalpler sessizce buluşur.

Sen yazdıkça içim aydınlanır,
Karanlıklar yavaşça çekilir.
Bir gülüş sığar satırlara,
Ve dünya biraz daha güzel olur.

Ne zaman yorulsan hayattan,
Bir cümle bırak buraya,
Bil ki bir kalp seni bekler,
Sessiz ama hep yanında.

Bu şiir, içten gelen bir selamdır,
Yüreğinle okunsun diye yazıldı.
Her harfinde bir sıcaklık var,
Çünkü sevgiyle yoğruldu.

— Anka